در دنیایی که همــه یا گوسفندند و یا گرگ ؛ ترجیح میدهم چوپان باشم
همدیگر را بدریــد .. من نی میزنــم

آنقــدر مرا سرد کرد ؛

از خودش .. از عشق ..

کــه حالا بــه جای دلبستن ،‌ یخ بسته ام!

آهای !!! روی احساسم پا نگذاریــد ..

لیز می‌‌خوریــد .!

آرزویی بکن ...
گوش های خدا پر از آرزوست و دستهایش پر از معجزه..
ارزویی بکن ...
شاید کوچکترین معجزه اش بزرگترین آرزوی تو باشد

راه که می روم
مدام بر می گردم
پشت سرم را نگاه می کنم
مدام . . .
دیوانه نیستم
...خنجر از پشت خورده ام

گذشته های دور را خواهم بخشید! زیرا آنان همچون کفشهای کودکیم نه تنها برایم کوچکند،

بلکه با آنها از برداشتن گامهای بلند عاجزم

شکستن یک دل چقدر قدرت میخواست که پنداشتی تو قویترین بودی؟

                            

ساده بودم

ساده دیدم

ساده دل باختم

ساده عاشق شدم

ساده حفظش کردم

ساده کنارش موندم

ساده گفتم دوستت دارم

ساده نگاهم کرد و خندید

ساده گفت ازت دلیل می خواهم

ساده از کنارم گذشت و بی دلیل رفت

غافل از اینکه عشق نیازی به دلیل ندارد

و بی خبر از اینکه چیزی که ابدی و ماندگار هست سادگی هست

آسمان این روزها دور است

فقط رد پایی جا مانده

و بغضی بی رحم

هیچ وقت نشد که برایت بگویم

از تنهایی بیزارم

نشد برایت بگویم

دوست دارم بمانی..

پیش از اینها فکر میکردم خدا

خانه ای دارد کنار ابر ها

مثل قصر پادشاه قصه ها
...
خشتی از الماس خشتی از طلا

پایه های برجش از عاج و بلور

بر سر تختی نشسته با غرور

حرفها دارم اما ... بزنم یا نزنم؟

با توام، با تو ،خدا را! بزنم یا نزنم؟

همه حرف دلم... با تو همین است که دوست
چه کنم؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم؟

عهد کردم دگر از قول و غزل دم نزنم
زیر قول دلم آیا بزنم یا نزنم؟

گفته بودم که به دریا نزنم دل اما
کو دلی تا که به دریا بزنم یا نزنم؟

از ازل تا به ابد پرسش آدم این است:
دست بر میوه‌ی حوا بزنم یا نزنم ؟

به گناهی که تماشای گل روی تو بود
خار در چشم تمنا بزنم یا نزنم؟

دست بر دست همه عمر در این تردیدم:
بزنم یا نزنم؟ ها؟ بزنم یا نزنم؟

آخرین شعری که گفتم

باز یادم با تو بود

من که غرق خویش بودم

نمی دانم ،

چه کس آنرا سرود

در خیالم می سرودم از تو باز

می گشودم پرده های رمز و راز

می زدم بر سیم سازم پنجه ای...

به تو می گویم:
تعبیر بغضهایم شکل سکوت همین امروز است
اشک خواهم ریخت!
از هرچه می گوید:
بیا برای دلتنگی دریا گریه کنیم
...خواهم ترسید!
یا پای به پای عابری که بگوید: دلتنگی دریا
روزی از خواب این رویا

فریاد خواهم زد!
وای بر من ای دریای بیداری!
حالا برای دلتنگی تو
دورترین ستاره خویش را
به یاد آورده ام!

دريا،صبور وسنگين 

مي خواند و مي نوشت

"... من خواب نيستم !

خاموش اگر نشستم ،

مرداب نيستم !

روزي كه برخروشم و زنجير بگسلم

میتوان راحت از این دنیای فانی دل گسست

میتوان چشم را بر این دنیای بی مقدار بست

  میتوان در آن جهان در انتظار تو نشست

                  آری ای زیبای من

              ای حسرت فردای من

میتوان با عشق تو از جاده های شب گذشت

 میتوان جای غمت با یاد تو همخانه گشت

میتوان مانند مجنون سر نهاد بر کوه و دشت

                میتوان ای جان من...

                  ای نیمه پنهان من...!!!